Başım göğüs kafesimin üstüne bütün ağırlığını bırakmış,
Bakışlarım, baş aşağı yalpalayarak ve birbirine sürünerek
Gövdemi taşımaya çalışan ayaklarımı takip etmeye çalışırken,
Ahengi olmayan sesler çıkaran adımlarım
Yankılanırken sessiz yolculukta,
Bütün sesler bir sessizlik musikisi içinde raks ederken
Ve bildiğim meçhule doğru demir alırken gemim,
Büyük bir mazlumiyetle yola çıkan büyük zalimimin
Gökkubede yankılanıyorken avazesi ,
Nazargahımdan bir ok gibi girerek yüreğime saplandı
O hoyratça atılan gül…
O gül ki remz-i Rasulullah(SAV) iken,nasıl böyle pervasızca atılmış ..
O remz-ki nasıl böyle zalimi hoşnut etmek için fırlatılmış..
Ahh ! hayır zalimlerin attığı taşlar ,bedenimi yaralayabilirdi ancak ..
Ama O sineme değen gül yaprağı yok mu, ahh işte O
Kan revan etti yüreğimi, yaktı ciğerimi.
Hey dostum şu ellerindeki gülleri bırak ne olur,
Sen de en sert kayaları fırlat bedenime,
Bırak bedenim kan revan içinde kalsın, attığın taşlardan kayalardan.
Seni zalim için gül atarken görmektense…
Hani susan dilsiz şeytan idi..
Peki , ya susmaktan öte gül atana ne demeli,
Senin bütün kutsallarının da remzi değil mi GÜL ?
Neyi atmış oluyorsun, zalimin yanından mazluma
Hem GÜL ü atıyorsun,hem de zalimin yanından ha..
Ya İlahi !
Büyük mazlumlar olmuşsa en büyük zalim,
Şikayet ettikleri zalimin yanından taş atıyorsa mazlumlar,
Ve dostlar dostlarına gül atıyorsa, zalimler hoşnut olsun diye,
Bu limandan demir alan gemimin gittiği yer meçhul değildir elbet..
Sana şükür ki beni zalimlerin yanında gül atanlarda etmedin,
EL HAMDÜLİLLAH..
Başımı göğe kaldırdım, yalpalayan dizlerime can geldi
Evet zalimin darağacı daha şerefli idi,
Yanından gül atan olmaktansa…
Büyük zulmün sahibi seni görsün ve ne desin istiyorsun ?
‘Evet büyük sınavı geçtin,
Çünkü sen de gül atıyorsun ya dostuna..
Peki dostun nasıl görsün anlamlandırsın istiyorsun
‘Bak benim canımı acıtmamak için bana taş atmıyor, gül atıyor,
Hem zalimin dostu olacaksın, hem mazlumun
Hem şeytanın dostu olacaksın, hem Yaradanın
Hey zalim ! Vur sadmeyi bir an önce sandalyeme,
Yağlı urgan ayırsın ruhumu cesedimden
Ve sizler layık olduğunuz zalimlerinizle yaşayın yeryüzünde
Sanki cehennemi yaşar gibi dünyada,
Ol vakte kadar ki
‘ Eğer Rabbimin bir zalimi, başka bir zalimle defetmesi olmasaydı,
Fesada boğulurdu yeryüzü… ,
FERMAN-I İLAHİSİ TECELLİ EDENE KADAR.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder