BİR ZAT-I BİVEFA SANA VEFASIZ DEMİŞ EY İSTANBUL'UM

OL ŞEHRİ VEFA VE BİVEFA Sehirlerin en vefalısı ey İstanbul.. Sen ki Mekke Medine ve Kudus ten sonra bu ummetin gonlunde bir tahta kuruldun.. Sam Bagdat Buhara ve Semerkand sana hep selam ile mukabelede bulundu ve sen bi vefalılara hep vefa gosterdin.. Nice insanlar sende aş buldu .. iş buldu.. eş buldu.. hayat buldu.. öyle ki insanlar seni taşı topragı altın şehir olarak hatırladı yüzyıllarca ve senin topragına Kabe toprağı dedi.. Balkanlardan.. Ohri den Deli Orman dan Bosna dan Selanik den.. Kazakistan dan Türkistan dan Semerkant ve Buhara dan hacılar seni gormeden hacca gitmediler.. Senin selamını Bad ı Saba ya yukleyerek gonderdiler yüce Rasul e.. Karanlıkların Ana Rahmi gibi rahmete mujdeci aydınlıga ve hayata dogustur.. Yagmurun rahmetin.. Ruzgarın bereketin muştusudur.. Kış varsa elbette ardından yazı vardır.. Baharların bir yenilenme yeniden dogustur.. toprağında açan binlerce renkli çiçeklerin yepyeni bir aşı yapmaktadır hayata.. Ve sen ey İstanbul sevincin.. sevginin ve hüznün sehri.. müjdenin ve hayatın şehri.. Zafer mustularının ve maglubiyet ve gocun sehri.. vatanını kaybetmis zulüm gormuş kırıma ugramıs mazlumlara vatan olmus sehir.. hani ana gibi yar.. Bagdat gibi diyar olmaz dedikleri Bagdat ve tüm şehirlerden daha yar şehir.. Nice sevdiklerimizi aldın da koynuna ve bir kutsal emanet olarak saklayacaksın o muhtesem mahser gününe hani sadece Rabbin sözünün son kelam olacağı o mahşer gününe.. Ey İstanbul hani aşık Veysel rahmetli kara toprak için demişti ya Karnın yardım kazma ilen belinen yine beni karşıladı Gül ilen.. Benim sadık yarim kara topraktır.. diye işte bu kara toprak belki de ve muhakkakki sendin.. İnsanlar Haktan uzak Hakka bi vefa.. Dosttan uzak dosta bi vefa.. olmuşsa ve sende vefa bir alameti farika iken bi vefalar elbette kendilerini hesaba cekmeliler hesaba cekilmeden önce.. vesselam..